Jak zostać trochę anarchistką
  • Pepsi EliotAutor:Pepsi Eliot

Jak zostać trochę anarchistką

Dodano: 5
moda2
moda2

Jak zostać trochę anarchistą

Czyli jak zostałam anarchistką o skłonnościach do konsumpcjonizmu, tylko kobieca przypadłość

Ello Burżuazji,

Skoro każdego dnia obrzuca się własną publikę stekiem co najmniej niegrzecznych informacji w kształcie spisków dziejowych, no dobra niech Wam będzie teorii, więc wywrotowcem się jakby jest, jednym słowem śmierdzi się anarchią.

Ciągnie z tego blogaska lekkim anarchistycznym swędem przyznaję, ale jest to raczej śmieszny fetorek, gdyż pełen niekonsekwencji. Dzisiaj dam Socjecie przykład kolejnego rozdwojenia jaźni, jak anarchia w górnolotnych założeniach ma się do bardzo niskiej, gdyż dotkniętej posadzki praktyce.

Gdzie nie zaczepimy gałką, dosłownie na każdym kroku czytamy, że stosunkowo młoda, a na pewno młodsza i z interesującą urodą, w tym niezwykle wydłużonej i wiotkiej formie Polka wyszła właśnie za mąż, albo tylko się na poważnie zapoznała z niezwykle bogatą, ujmującą i kulturalną, spadkobierczynią rodowych biznesów i koligacji, często ęą francuską, ale jednak siwą skronią, do tego z brzydkim otworem gębowym.

Jak jeden mąż, bogactwo jakoś osiadło na ustach siwych skroni, w sensie, że je wykrzywiło, no ale to dygresja.

Siwa skroń, zapewne z odzysku, gdyż trudno, żeby czekała dziesiąt, a z pewnością dzieścia lat, na narodziny swojej przyszłej obecnej partnerki, owa skroń na stare lata zapragnęła związać się na poważnie z kimś w kształcie modelki, lub bardzo zbliżonym do wzorcowego manekina w rozmiarze ZERO. Właściwie tylko to było miłości siwej skroni warunkiem, zewnętrzna kubatura panny, bywa, że również byłej mężatki, ale co to ma do rzeczy, skoro rozchodzi się tylko o ten sznyt ciała sznurówki.

Można sobie wyobrazić, tę skroń rozognioną i tamto wydłużone ciało w miłosnym, no dobra, kopulacyjnym uścisku i jakoś człowiekowi nie chce się wierzyć.

Oczywiście 90% małżeństw, po siedmiu latach wymuszonego rutynową biegłością, obowiązkowego coitus w co drugą sobotę, no i niekiedy wtorek, też nie wygląda w pieleszach wiarygodnie, ale mimo wszystko nikt się niczego specjalnego nie spodziewa.

Niby nienawidzimy zakłamania korporacji, opętańczej idei sprzedawać, sprzedawać, uderzamy raz po raz w minimalizm, nie kupować, nie kupować, szkoda, w takim razie, że gapimy się na pewne wystawy, wracając jednak do siwej skroni i jej wiotkiej wybranki,  jak sobie pomyślimy, ile taka siwa skroń, właścicielka jakiegoś większego trustu z tradycjami, może dać egzystencjalnego komfortu swojej pannie, czy co dopiero żonie, pal sześć nawet intercyzę, to jakaś ogarnia nas nostalżik zwana zazdrością za finansowym bezpieczeństwem.

Siwa skroń z pewnością w jakiś sposób, niekiedy całkiem bezpośrednio przyczyniła się do niewypłacalności częściowej, czy też w drastycznych przypadkach całkowitego upadku małych firm, ciułaczy, takich co im się wydawało, że coś od nich zależy, że mają jakiś majątek w nieruchomości, jak na razie bankowej, i należałoby chcieć ją, tę siwą skroń walić z liścia, nawet niesprawiedliwie po ogorzałym od ciągłego bujania się na własnym stumetrowym jachcie pysku, gdy tymczasem z nutą nostalżik się trochę zazdrości wydłużonym kształtom, że będą też się w słońcu bez specjalnych problemów pławić.

No więc weźmy się stuknijmy w głowę, po pierwsze nasze gitary (alias syry) stanowią circa połowę długości naprawdę pożądanych na jachcie gitar, do tego, w kwestii obwodu, tym razem dwa razy większego, więc nigdy żadna siwa skroń nie zamierzałaby podnieść naszego życiowego standardu, to raz, dwa jesteśmy zakochani w szatynowej (tu wpisać odpowiedni kolor, brak koloru) skroni.

Jesteśmy jednak anarchistkami, więc możemy sobie zazdrościć komu chcemy, możemy być minimalistkami, pluć na korporacje i jednocześnie chcieć mieć wygodne w naszym wyobrażeniu luksusu życie; kij z tym, że to dualizm i jakby niedorzeczność, kij z tym, bo jesteśmy anarchistkami właśnie i wszystko nam wolno

Możemy sobie zaprzeczać ile nam się zechce, możemy mieć dwie miarki, jedną dla świata, a drugą dla siebie, bo jesteśmy anarchistkami.

Możemy siedzieć odważnie na barykadzie ze sztandarem nadrukowanym w banany i jabłka w ręce, a na gitarach mieć rozsznurowane trampki, tyle, że koniecznie conversy, kogoś jawnie nie lubić, kogoś za wszystko obwiniać możemy, mieć za złe, mówić słowo na "n" w brzmieniu niesprawiedliwość, ale jednocześnie mieć świadomość, że jesteśmy tak samo zagubione w pożądaniu przedmiotu, jak człowiek nitka, czyli modelka, tyle, że gardzimy zarówno wyścigiem szczurów, jak i intratnym ożenkiem.

Więc jak tu mamy żyć w podobnej ambiwalencji?

Może po prostu "złą kobietą" jesteśmy, a nie anarchistkami?

Oj tam, oj tam, zaraz, że złe.

serdeczności Jor pepsik


Blog pepsieliot.com, nie jest jedną z tysięcy stron zawierających tylko wygodne dla siebie informacje. Przeciwnie, jest to miejsce, gdzie w oparciu o współczesną wiedzę i badania, oraz przemyślenia autorki rodzą się treści kontrowersyjne. Wręcz niekomfortowe dla tematu przewodniego witryny. Jednak, to nie hype strategia, to potrzeba.

Rzuć też może gałką na to: Dobre suplementy znajdziesz w naszym Wellness Sklep
Disclaimer: Info tu wrzucane służy wyłącznie do celów edukacyjnych i informacyjnych, czasami tylko poglądowych, i niekoniecznie wyraża zdanie założycielki bloga, tym bardziej nigdy nie może zastąpić opinii pracownika służby zdrowia. Takie jest prawo i sie tego trzymajmy.
 
 5
  • agnieszka   IP
    Kochana, a kto powiedział, że idealny to ten spójny i konsekwentny heh :-)
    Dodaj odpowiedź 0 0
      Odpowiedzi: 0
    • Łysica   IP
      "bo ja złą kobietą jestem"
      Ale zło potrafi być fascynujące,tak jak Ty
      Dodaj odpowiedź 0 0
        Odpowiedzi: 0
      • gosia   IP
        uf, a już się bałam ,że jesteś idealna i nie pożądasz wszelakich przedmiotów tak jak każda nitka modelka :)
        Osobiście nie pogardzę luksusowym w moim wyobrażeniu życiem,aczkolwiek siwa skroń i wyścig szczurów-raczej też nie dla mnie :)
        Dodaj odpowiedź 0 0
          Odpowiedzi: 0
        • pepsi   IP
          piotrek dzięki :)
          Dodaj odpowiedź 0 0
            Odpowiedzi: 0
          • piotrek   IP
            A co mnie Twoje trampki?
            Rozkminiaj dalej :)
            Dodaj odpowiedź 0 0
              Odpowiedzi: 0