logo
Możesz się śmiać, ale i tak za kilka godzin
zmienisz swoje życie...
75 504 886
175 online
30 294 VIPy
Reklama

ORGANICZNY GORZKI MELON
BITTER MELON This is BIO
IDEALNY DLA TWOJEJ TRZUSTKI

 

 

 

TOP

Dzień | Tydzien | Miesiąc | Ever
Kategorie

Archiwum
  • Jak przestać czuć się winnym o weekend w Paryżu i wyjść z czarnej dupy lęku?

    Czyli o tyle Wszechświat da Ci wszystko co najlepsze o ile Ty sobie to weźmiesz.

    Wina i kara? A co Ty Arleta możesz o tym wiedzieć?

    I taki komć:

    Bardzo dużo opisu, zresztą dobrego opisu problemu u Ciebie, Campbella, Vadima. Dlaczego tak niewiele poświęconej uwagi w kierunku „co z tym robić”, w porównaniu z opisem problemu? Poświęcam wiele uwagi na naukę, ale „skończ po prostu z poczuciem winy” to nie jest kwestia woli. Nie, bo jak dopada takie uczucie, to jest się w nim zatopionym, a jeszcze jak ktoś ma tendencje do piętrzenia tego potencjału od lat (np. ja) to „skończyć” niepodobna.

    Więc w zwiazku z byciem w czarnej dupie swoich potencjałów przeszytych emocjami (to w ogole nawet jest paraliżujące i na poziome subtelnym, że często ciężko się w ogóle samemu złapać nawet na tym poczuciu).

    Pepsi, rzuć wiązkę (szerszego) światła, jak z tym radzić sobie, na ten opis problemu. Serio, chciałbym z tego wyjść, ale potrzebuję więcej informacji. I chyba nie tylko ja (tzn moj avatar).

    Jak przestać czuć się winnym?

    Jak rezygnować skutecznie z poczucia winy? Nawet jak się skapnę, że mam poczucie winy, to jak sobie pomyślę, że nawet obserwuję to i wiem, czyli jestem świadomy tego uczucia, i wyrażam intencje, że tego nie chcę, że chcę się zmienić, jest dupa. To po prostu siedzi we mnie.

    Może jakiś wpis o tym, z o wiele wiekszą uwagą w tym kierunku, niż na opis problemu?

    I jeszcze taki:

    Peps, czyli powinniśmy być przede wszystkim dobrymi ludźmi, tak?

    A czy jestem dobrym czlowiekiem jeśli lecę na weekend do Paryża po raz trzeci, a moja stara i chora ciotka nie ma na leki? Czy nie powinnam odpuścić Paryża, kupić jej piguly i w ten sposob przysłużyć się sobie w tej „grze” bardziej? Co o tym myślisz?

    Reklama

    TU ZNAJDZIESZ E-BOOK „JAK ZAROBIĆ W INTERNECIE I NA BLOGU?” Nie ma powodu, żebyś blokowała energię pieniądza, tylko dlatego, że tak Cię zaprogramowano w szkodnictwie, ups, w szkolnictwie


    Sorry, że odpowiem jednym na dwa, ale odżywka może iść razem z szamponem i zrobić dobrze włosiu, dwa w jednym.

    Jak byłam mała, to sobie myślałam, co sądzi papież trzymając na palcu pierścień, który mógłby wykarmić pół Afryki przez tydzień, a jednak tego nie robi, bo w co by go całowali wierni w półuklęku? Dobra, dżołki na bok, ale wtedy głęboko spałam.

    To tak nie działa, oj nie tak panowie, nie tak. Wirtualna rzeczywistość, Wszechświat, ta gra, matrix tak nie działa.

    Dopóki papież nie czuje się winny, że ma taki wielki i mega drogi pierścień na palcu, nie piętrzą się potencjały, jest wolny od kary, bo się jej nie boi. A nie boi się, bo to jest insygnium władzy, matrix w czystej postaci.

    Piszesz, że nie podaję algorytmu na ten stan? Na pozbycie się poczucia winy? Ależ w każdym poście staram się podać coś na kaształt tego algorytmu, gdyż jak zawsze chodzi o to samo, czyli o pozbycie się lęku. To lęk rodzi i karmi ego, zabiera informacje, podwyższa entropię, wpędza w chaos, odgradza Cię od świadomości, buduje przekonania.

    To lęk o skaranie boskie, czy jakie tam, buduje poczucie winy.

    Bojąc się, że zostaniesz ukarany, wpędzasz się w poczucie winy. Poczucie winy, to lęk przed karą. Gdy nauczysz się żyć bez strachu, poczucie winy zniknie. Generalnie zniknie też ego, a przynajmniej przestanie być tak wirusującym umysł programem.

    Ale Ty chcesz wiedzieć, jak się pozbyć lęku? Mój siostrzeniec z miną bez żadnych uczuć mówi: ale ja fcem.

    Reklama

    TU ZNAJDZIESZ ORGANICZNĄ SPROSZKOWANĄ CZARNĄ PORZECZKĘ  BLACKCURRANT This is BIO z masą witaminy C i przeciwutleniaczy, w tradycyjnej medynie ludowej owoce stosuje się przy infekcjach górnych dróg oddechowych, artretyzmie czy reumatyzmie.                                                                                                                                                                                      Tutaj  badanie potwierdzające, że sproszkowana czarna porzeczka zmniejsza opór obwodowy serca i zwiększa przepływ krwi dzięki czemu jest idealnym dodatkiem po treningowym dla wytrzymałościowców.


    Gdy ego znika całkowicie, czyli, gdy całkowicie znika strach i pojawia się bezwarunkowa miłość, wysoka miłość, wówczas następuje całkowite przebudzenie. A iluż z nas tego doświadczy w tym wcieleniu? Niektórzy na ułamek sekundy w okolicznościach przyrody, większość nigdy.

    Chcesz więc ode mnie tego przepisu? Really?

    Tego przepisu, którego nie odnalazł Budda przez 6 lat medytacji pod drzewem? Tego, który się nagle samorodnie ziścił u Tolle w noc, gdy miał popełnić samobójstwo po latach depresji rozpaczy?

    Onegdaj gadałam z pewnym światowej klasy fizykiem Maćkiem Nowakiem (specjalistą od chromodynamiki kwantowej, układów złożonych, oraz teorii i zastosowania macierzy przypadkowych) spowinowaconym towarzysko z moim kumplem. Byłam wtedy wybitnie egotyczną osobą, uśpioną głęboko, cieszącą się oceną pięć z matematyki wyższej na egzaminie końcowym.

    Podczas rozmowy, rezolutnie moim zdaniem na ten czas, zadawałam pytania o jego (Nowaka Macieja) pracę i wkład w nowe odkrycia (z jego strony) w dziedzinie mechaniki kwantowej. Na co usłyszałam odpowiedź dla mnie wtedy jakże dziwaczną. Że cudownie jest yyy … zrozumieć. Że jest szczęśliwy, gdy yyy … rozumie.

    Że samo zrozumienie jest często tak trudne, i tak naprawdę dostępne tylko dla ludzi, którzy długo wcześniej ewoluują intelektualnie, którzy bardzo dużo pracują, rozwijają się, którzy są po prostu w danym momencie do tego zdolni, aby zrozumieć.

    Gdy czytam co napisałeś, widzę, że sporo rozumiesz z tego, o czym jest mowa, że niejako jesteś w drodze, albo gotowy do ruszenia jesteś Ale dlaczego się tym nie cieszysz jak Maciek Nowak profesor? Dlaczego poddajesz się niezadowoleniu ego, że jeszcze nie wiesz jak przestać się bać? No dlaczego?

    Bo się boisz, że kara nadejdzie, bo masz poczucie winy, bo rośnie Ci entropia, bo wkrada się chaos, bo znikają dane, bo przestajesz kumać.

    Czyli mamy paragraf 22. Nie możesz przestać się bać, bo się boisz.

    Zacznij od tego, że akceptujesz ten stan, w którym jesteś.

    Że cudowną stroną tej sytuacji jest to, że zrozumiałeś o co tutaj chodzi. Że skumałeś jak wiele od Ciebie zależy. Że to jest Twój stopień do wejścia, do wzrastania, do obniżenia entropii, do otrzymania w końcu większej ilości informacji. Ale niekoniecznie ode mnie, sam sobie to dasz. Moja prawda nie musi być Twoją.

    Ciesz się, że zacząłeś zrozumienie. Ten dla Ciebie … „dobry opis problemu„… , dla wielu jest zupełnie niezrozumiały. Tymczasem zrozumienie to jest proces. U Buddy trwał 6 lat. Dżizas, ciesz się z tego, że jesteś na drodze, w drodze, w kroku. Zajebiście jest.

    Jak więc sobie radzić z poczuciem winy, czyli z każdym lękiem?

    Ty, jak wielu z nas, chcesz zmienić odbicie w zwierciadle, a jak się nad tym zastanowisz, to skumasz, że to nie jest możliwe, gdyż tam jest tylko odbicie obrazu. Nie jesteś w stanie zmienić odbicia. bez zmiany obrazu.

    Wszechświat pokazuje Ci kolesia, który sie boi sie kary, dlatego sie czuje sie winny, piętrzy potencjał i zostaje faktycznie ukarany, bo sie boi sie. Tak działa to wahadło. Beznamiętnie, dla zasady. Jest napiętrzenie potencjałów, jest zła energia, skoro tak, jest też żarcie dla wahadła destrukcji.

    No to rozumiesz już, że trzeba zmienić obraz, a nie jego odbicie, że odbicie jest wynikowe?

    Zrób więc tak?

    Najprostszą rzeczą, aby pozbyć się poczucia winy jest w razie możliwości żyć tak, aby się nie pojawiały. Bla bla bala, na tym etapie wiem, że to utopia, bo ludzie żyją w takiej neurastenii, że czują się winni za wszystko.

    Ale co by szkodziło uszczknąć trochę kasy i zapewnić ciotce zakup jakiegoś prozdrowotnego specyfiku (niekoniecznie lekodraga)? Nie ze strachu, tylko z powodu empatii, współodczuwania? Naprawdę się nie da? To faktycznie zniweczy wszystkie plany parysko weekendowe? To by obniżyło entropię nas wszystkich.

    Po co jest ten cały dekalog?

    Wszechświata nie wzrusza Twoja wina, grzech, czy dobro, wszechświat będzie dążył do równowagi potencjałów. Obecny huragan Florence, czy jak mu tam, to również tylko wyrównywanie potencjałów biofizycznych na Ziemi.

    Dekalog nie powstał po to, żeby Ci zakazywać czegoś, czy nakazywać, to są tylko wskazówki, że takie rzeczy wytrącą Cię z równowagi, a raczej potencjalnie mogą Cię wytrącić.

    No dobra,  a więc jak zmienić obraz, żeby coraz rzadziej i rzadziej pojawiało się w nim poczucie winy?

    Trzeba oderwać spojrzenie od lustra. Zaprzestać pogoni za odbiciem. Od tego by zacząć by trzeba.

    Przyszedł ten strach? Wporzo. Strach? Boję się? Teraz? Acha, dobra, to jest strach, boję się kary i mam poczucie winy, że kupiłem sobie Porszaka, znowu nie odwiedziłem matki, nie dałam ciotce kasy na IPP, darłam się na męża, dałam klapsa dziecku, obgadałam koleżankę do suchej nitki, kurwa, kurwa, bojno, bojno.

    Przyjrzyj się temu strachowi i poczuciu winy. Poobserwuj, podnieś mu wiszącą warę i zobacz białe kły.

    I yyy … zgódź się na niego.

    Jest jak jest. Powiedz tak, boję się owszem. W pełni sobie to uświadom. Zrozum co się dzieje. Że właśnie stoisz na skrzyżowaniu i albo będziesz tu wrastał, albo zrobisz krok. Kompletnie nie patrz teraz do lustra. Bądź tylko skupiony na teraz. Następnie wprowadź jakąś zmianę, żeby rozładować ten potencjał. Dokonaj działania. Jakiegokolwiek.

    Idź pobiegać do oporu, zacznij sprzątać garaż, zacznij pisać bloga, ugotuj obiad, możesz też iść do ciotki i dać jej parę groszy i nie rozpatruj tego, czy robisz to ze strachu, czy z empatii. Czyli zajmij się czymś, tylko przestań podążać już za myślami o karze i winie.

    Niech te myśli sobie przepłyną. Niech się rozproszą. Nic na siłę. Odpuść, odwal się od siebie myślącego.

    Fiodor D. zjadł zęby w tym temacie.

    W tym samym momencie odbicie w zwierciadle się zmieni, ponieważ dokonałeś zmiany obrazu. Najpierw odbicie zatrzyma się na chwilę siłą bezwładności. Wszystko zamrze. Potem jednak pojawi się obraz człowieka, który nie myśli o winie, ani o karze. A dalej zdarzy się coś nieprawdopodobnego, Wszechświat sam wyruszy Ci na spotkanie.

    To może nie udać się od pierwszego razu. To jest proces budzenia się, bycia w drodze, proces ewolucji, czyli wzrastania. Czasami będzie kilka gorszych dni, ale gdy będziesz wciąż zmieniał siebie w człowieka, który się nie boi, bo nie podąża za myślami straszącymi, czyli stworzysz w końcu obraz bez strachu, odbicie będzie pokazywało coraz częściej wyluzowaną osobę, której wahadła destrukcji nie lubią, bo nie ma tu nic do żarcia.

    I taki jest mniej więcej ten algorytm. Gdy wykonasz tę pracę wielokrotnie, za każdym razem robiąc to świadomie, w końcu otrzymujesz takie odbicie, jakie  chcesz.

    O tyle Wszechświat da Ci wszystko co najlepsze o ile Ty sobie to weźmiesz.

    Ale ja fcem.

    z miłością

    (Visited 5 110 times, 5 visits today)
    44 - kim jest? Trudniej jest ocenić, niż to kim ona nie jest. Z pewnością nie jest już PepsOsho, ani też żadną inną koniunkcją. Po prostu, jakbyś chciała, jest sobie nawadnianiem Twojego późnowiosennego ogrodu.
    Blog pepsieliot.com nie jest jedną z tysięcy stron zawierających tylko wygodne dla siebie informacje. Przeciwnie, jest to miejsce, gdzie w oparciu o współczesną wiedzę i badania, oraz przemyślenia autorki rodzą się treści kontrowersyjne. Wręcz niekomfortowe dla tematu przewodniego witryny. Jednak, to nie hype strategia, to potrzeba.
    Może rzuć też gałką na to:

    Dobre suplementy znajdziesz w Wellness Sklep
    Disclaimer:
    Info tu wrzucane służy wyłącznie do celów edukacyjnych i informacyjnych, czasami tylko poglądowych, dlatego nigdy nie może zastąpić opinii pracownika służby zdrowia. Takie jest prawo i sie tego trzymajmy.

    Powiązane artykuły

    1. Dudek 16 września 2018 o 17:46

      I jak Cię nie kochać, Moje Ty Yang ? ☯️ A kiedy jeszcze czytam ; – ,, Dostojewski”….Szacun, Szacun, Szacun…
      ,,JA SIĘ NIE BOJĘ BRACI ROJEK,
      no bo jak się braci bać?
      Ja w drodze im nie stoję,
      a dlaczego miałbym stać?

      Ten kosz to wszystko moje,
      mam dwie koszule w nim.
      Ja się nie boję braci Rojek.
      RYM. CYM. CYM.” ☯️💘😘🙃

    2. Magdalena Bajtlik 16 września 2018 o 19:47

      Love <3

      1. Pepsi Eliot 16 września 2018 o 19:49

        love2

    3. Izabe 16 września 2018 o 20:28

      Dziekuję Pepsi… właśnie dziś mam taki pizdowaty dzień… mam wrażenie, że cofnęłam się o 5 lat gdy strach mną władał i miotał na lewo i prawo… aż taki paraliż mam… aż skurczyłam się w sobie. Ja z tym cholernym poczuciem winy bujam się od lat… niby przepracowalam A tu znów jeb z partyzanta. No dobra… Dziekuję w każdym razie. Namaste Kochana <3

      1. Pepsi Eliot 16 września 2018 o 23:57

        Namaste <3

    4. Marrakesz 16 września 2018 o 21:21

      Coś w tym jest. Kiedyś dawno temu, gdy byłam głęboko śpiąca i zdarzyło mi się jakieś nieszczęście i potężny strach, to w tym strachu i gonitwie myśli szlam spać. Nie wiem dlaczego, robiłam się tak tym zmęczona, że aż senna.Teraz tak sobie myślę, że to było intuicyjnie. Spałam długo i do oporu.
      Jak wstałam to wszystko w głowie inaczej wyglądało i… następowała akceptacja tego problemu. Po jakimś czasie zawsze okazywało się, że wszystko się rozwiązało i jest dobrze, a czasami lepiej niż przed problemem.
      Wniosek z tego taki, że czasami nie trzeba biegać, myć naczynia, sprzątać i takie tam. Działaniem może być pójście spać o ile po tym nastąpi akceptacja problemu.
      Wiem, że niektórzy nie mogą spać jak się boją lub mają problem. Dla nich pozostaje bieganie, sprzątanie i takie tam. Ja śpię, ostatnio baaardzo rzadko. Biegam i jeżdżę na rowerze, jak się nie boję.
      Dziwne to wszystko.

      1. Pepsi Eliot 16 września 2018 o 23:57

        sen bywa świetnym rozwiązaniem, leczącym ciało i duszę

    5. Marta 16 września 2018 o 21:41

      A co, jeśli nie wiem, czego fcem?

      To jest moja bolączka; co sobie mogę przypomnieć, czego naprawdę w życiu chciałam, to 1) związku i 2) schudnięcia. Pierwszego się niby pozbyłam i usiłuję pokochać siebie samą, ale ostatnio jednak posłałam w świat szczerą chęć wzajemnego zakochania się w fajnym facecie. I dalej nie wiem, co. Drugie, tak związane z ego, najbardziej zadziałało, gdy odpadło. Ale straciłam sens i się roztyłam, nie mówiąc o zajechanym układzie pokarmowym (ok. 10 lat z kompulsami).

      Chyba niczego nie chcę na tyle prawdziwie, by być konsekwentną i by brać to od Wszechświata. To mnie zaplątuje w jeszcze większy chaos myśli i emocji.

      Ja stresuję się nawet kupnem ubrania! Bo nie wiem, jaki styl chcę nosić! A co dopiero inne decyzje… 🙁

      To tak żałośnie brzmi, ale tak jest.

      1. Pepsi Eliot 16 września 2018 o 23:44

        podejmij zamiar bycia w związku i schudnięcia.

        1. Marta 17 września 2018 o 07:07

          Próbuję, ale…

          1. Zamiar bycia w związku nawet „czuję”, wierzę w niego. Po roku bez faceta wyśniłam pewien sen i chyba poczułam ten zamiar. Ale czy powinnam teraz, nie wiem, zapisać się na chrzaniony portal randkowy, żeby wystąpiło działanie? Coś chyba powinnam robić? No i chcę fajnego faceta, fajnego związku, nie byle jakiego.

          2. Zamiar schudnięcia jest obarczony już takimi nakładkami myśli, teorii i doświadczeń… Nie wiem, co robić, PP nie jest dla mnie, a niepokoje „zachlewam” żarciem, trenuję już częściej, ale wiadomo, że to nie jest możliwe, gdy się najem.

          No i co ja potem zrobię z tym schudnięciem? Kiedyś to zrobiłam, było fajnie, ale niestety, skończyło się moje dążenie i sens. Jak się nie zafiksować wokół tematu, ale jednak mieć motywację do działania?

          1. Pepsi Eliot 17 września 2018 o 07:56

            dlaczego pp nie jest dla Ciebie? A kompulsywne jedzenie jest dla Ciebie?

            1. Marta 17 września 2018 o 10:13

              PP nie jest dla mnie, bo:
              – kojarzy mi się z dawnymi nieprzemyślanymi dietami, głodzeniem się, ciągłym odmawianiem sobie, zahacza o patologiczne myśli,
              – testowanie skończyło się strasznym rozkojarzeniem i osłabieniem,
              – nie mam pojęcia, jak najeść się do syta (bez nachapania się i obciążania żołądka), np. od 10 do 16, pracując,
              – jedzenie w postaci szejków włącza we mnie dawne żale pt. odmawianie sobie normalnego jedzenia,
              – głód również włącza mi pragnienie rzucenia się na jedzenie,
              – nie mam siły trenować bez śniadania/ew. trenować wieczorem na głodzie,
              – łatwo będzie mi wpaść w niedożywienie przy takim systemie, zbyt małą ilość obciętych kcal itd.

              A dlaczego kompulsywne jedzenie „jest dla mnie”? Bo kiedyś wymyśliłam sobie abstrakcyjne odchudzanie, świat zaczął się kręcić wokół jedzenia i stało się ono moim narkotykiem. Jest „najlepszą” znaną mi używką, nawykową, zakodowaną. Sposobem na regulowanie emocji, stresu, na brak celu, brak zajęcia.

              To jest fajnie zadane przez Ciebie pytanie, ale nie umiem (pewnie i poniekąd nie chcę – ach, te korzyści z nałogu) odkleić się od tak silnego nawyku i poradzić sobie z tym, co zostanie.

            2. Pepsi Eliot 17 września 2018 o 11:34

              no to daję Ci dietę, gdzie nadal możesz być w swoim nałogu, a Ty mówisz nie. Przybrałaś bardzo słabą postawę, totalnie zawładnęło Tobą ego, jesteś po prostu na nie. Na nie, to nie schudniasz, na tak to tak schudniesz.

            3. Marta 17 września 2018 o 22:22

              Oczywiście, że ego, bez ego nie potrzebowałabym schudnąć. Ale nie zgodzę się, że jestem „po prostu na nie”. Jestem po tylu już próbach i teoriach jedzeniowych, mam pewne doświadczenie, ale i mętlik w tym temacie. Ileż razy mogę coś przyjmować bezkrytycznie? Czy to źle, że powątpiewam, gdy coś mi nie służy? Czegoś doświadczyłam, widzę tego minusy i szukam rozwiązania.

              Albo tylko się motam, pewnie bardziej 😉 Dziś jestem na tak, ale stopniowo, bo rano padnę na treningu.

              Poza tym w godzinach 10-16 ja rzadko potrzebuję nałogu, uściślając 😉 Stosuję to raczej wieczorami.

              Ale dziękuję za każde słowo, świeże spojrzenie.

            4. Pepsi Eliot 18 września 2018 o 06:36

              no to obżeraj się wieczorami, jak Włoch czy Francuz, ale potam przez 21 godzin nic nie jedz, do następnego wieczoru.

            5. Marta 18 września 2018 o 10:33

              Nie, wybieram opcję 10-16, całe życie jadłam śniadania, a i trenuję teraz rano. Niech się dzieje 🙂

            6. Pepsi Eliot 18 września 2018 o 10:37

              no i od razu słońce zaświeciło

        2. Dudek 17 września 2018 o 20:01

          Pepsi ! Czy można kochać więcej*, mocniej *, goręcej * czyli bez opamiętania ? A mój podziw rośnie, i se rośnie..Niniejszym Nadaję Ci Tytuł :-44,
          słownie CZTERDZIEŚCI CZTERY…..Zaczynam kumać, Ktoś Ty… Sorki,za worek ,, kijków w mrowisko „, ale Dudki już takie som. A kurwa, wiedzieć to tknąć. Martwię się tylko o Ciebie, czy podołasz. Jak długo można wykładać.Falskiego ?
          Wydaje mi się, że przez to sama jesteś spowolniona… w drodze…? Wiesz, też kiedyś byłem dla innych, i to bezinteresownie. Kurwa dalej jestem. Ale proszę Najdroższa, zadbaj wreszcie o SIEBIE. Wiesz, co Artysta chciał przez to powiedzieć. … *niepotrzebne skreślić..
          Dociera do mnie, dociera….☯️

          1. Pepsi Eliot 17 września 2018 o 21:39

            🙂 <3

    6. Noelle 16 września 2018 o 21:55

      Pepsi, nie rozumiem jak odróżnić zamiar od wiary, pragnienia. Przyznam, ze prawo przyciągania kilka razy u mnie zadziałało właśnie dlatego, że uwierzyłam w coś, tzn. uznałam to za prawdę pomimo, że to się jeszcze nie wydarzyło. Zeland pisze o tym, że spełniają się tylko nasze zamiary. Mam problem z rozpoznaniem tego. Czy jeżeli o czymś pomyślę, uznam to za prawdę i bez ładunku emocjonalnego poczekam to mój zamiar się spełni?

      1. Pepsi Eliot 16 września 2018 o 23:40

        zamiaru nie da się z niczym pomylić, po prostu coś zamierzasz, myślisz o tym, ale potencjały, które zwykle nawarstwiają się gdy obmyślasz swój zamiar zostają rozproszone działaniem. Gdy coś zamierzasz, po prostu zaczynasz działać, Gdy nie spełnia się jakiś zamiar, to tylko dlatego, że ktoś go porzuca, nie czekając na spełnienie, gdyż zamiary zawsze się spełniają. Chociaż w świecie materii zagęszczonej to trochę trwa. Zeland rozróżnia jeszcze zamiar zewnętrzny, i wewnętrzny.

        1. Kats 17 września 2018 o 09:50

          Kochany Pepsinku, a możesz mi jeszcze rozjaśnić jedną sprawę? 🙂 Czy nawarstwione potencjały na dane konkretne chcenie możemy rozproszyc jakimkolwiek działaniem, czy tylko jakimś w tym konkretnym kierunku? Czy dobrze rozumiem, że pójście biegać czy sprzątać rozproszy np chcenie jakiejś fajnej pracy czy domu? 🙂 Zelanda mam dopiero pierwszy tom;)

          1. Pepsi Eliot 17 września 2018 o 11:51

            Tak, wzystko co rozprasza natrętne myśli jest działaniem pomocnym i przybliża do realizacji zamiaru.

            1. Kats 17 września 2018 o 18:58

              To jest super wiadomość:D dziękuję <3

    7. Juju100 16 września 2018 o 22:11

      Post świetnie rzuca to światło.
      Genialnie.
      Dziękuje!

      1. Pepsi Eliot 16 września 2018 o 23:33

        <3

    8. Keyt 16 września 2018 o 22:38

      Trwanie w ciągłym poczuciu winy może między innymi doprowadzić do problemów ze zdrowiem? Toż to istna uczta dla wahadeł. Jak inaczej wytłumaczyć przypadki obojętnego podejścia do tematu zdrowia i długie lata życia bez spędzenia 1/4, żeby tylko, życia w kolejce u lekarzy / naturopatów / dygania w konwencjonalny czy alternatywny sposób o swoje zdrowie?

    9. olatrola 17 września 2018 o 00:00

      Kocham Cie Pepsi, ale 44 kocham jeszcze bardziej! Pisz jak najwiecej prosze, love<3

      1. Pepsi Eliot 17 września 2018 o 00:01

        love2

    10. Ula 17 września 2018 o 01:11

      Kocham Was Ludziki z całego serca <3

      1. Pepsi Eliot 17 września 2018 o 07:56

        <3

    11. Marta 17 września 2018 o 07:47

      I jeszcze: czy taki zamiar schudnięcia mam podejmować na nowo każdego dnia?

      Bo przecież o tym się zapomina, to nie jest kwestia pójścia po zeszyt dziecku. O tym się nie pamięta zwłaszcza wtedy, gdy chce się wyłączyć ze strachu w nałogu objadania. Bo przecież, jak napisałaś, nałogi pełnią swoją rolę.

      Podjęłam nawet „zamiar” pobycia trzeźwą od objadania przez miesiąc. Tyle już było tych początków, tych zamierzeń zmiany, że po prostu nie wiadomo kiedy przestałam o tym myśleć. Ot, kolejna niedotrzymana sobie obietnica.

      A jednak, jeśli znów będę codziennie myśleć o odchudzaniu, prawdopodobnie przytyję jeszcze więcej i odświeżę paranoję i presję nakładaną samą sobie.

      1. Pepsi Eliot 17 września 2018 o 07:54

        wejdże na post przerywany, na razie codziennie objadaj się tylko przez 6 godzin w ciągu dnia. Pozostałe 18 pość. W kompulsjach o wiele łątwiej jest nic nie jeść niż jeść mało. A każdego dnia będziesz się objadać i chudnąć i korzystać z autofagii, czy oczysczającego działania postu. Gdy dodasz do tego kurację 4 szklanek, odżywianie w postaci Greens & Fruits TiB, i D3+K2 TiB, no właśnie, jaki masz poziom 25(OH)D? Dopóki nie znasz bierz 2 D3+K2 do ssania po sniadaniu (lada moment przylatuje ze Stanów), na 5 dni przed badaniem odstaw D3+K2 TiB i Greens & Fruits TiB, to będzie działanie, które rozproszy nadmiar potencjałów z zamiarem chudnięcia.

        1. Marta 17 września 2018 o 10:30

          Czyli jednak mam odświeżać ten zamiar schudnięcia każdego dnia? I regularnie starać się rozpraszać nadmiar potencjałów?

          Tak jak napisałam powyżej, PP mnie przerasta, może ponowię próbę stopniowego dochodzenia do tego…

          Zgadzam się, że łatwiej nie jeść; 2 lata temu schudłam, mając plan jedzenia max do 19:30, w praktyce była to czasami 16:30, a potem, czasami po ciężkim treningu piłam tylko jakiś sok warzywny… Owszem, schudłam, ale w tamtym czasie zaczęły się zawroty głowy (i być może problemy z tarczycą? niedawno wykryte Hashimoto), a potem przyszła zima, Osho rozbroił mi system, zabrakło celu w życiu i dorobiłam się takiej tkanki tłuszczowej i cellulitu jak nigdy wcześniej.

          Tylko ja już nie mam takiej woli jak kiedyś, nie mam tyle siły i samozaparcia. Tyle już tego było… Staram się stopniowo, 4 szklanki jakiś czas w grze, D3 uzupełniam, ale potencjały są, do tego jeszcze mnóstwo niepokoju.

          Staram się powoli wdrażać Twoje zalecenia, ale czasem dopada mnie taka niechęć, taki brak wizji, czego bym chciała od Wszechświata… No i przyciągam ten chaos i pustkę.

          Wybacz tyle słów, no tak jest.

          1. Pepsi Eliot 17 września 2018 o 11:24

            w oknie jedzeniowym powinnaś jeść bardzo dużo, tak powinni robić ludzie, którzy chcą wyjść na zawsze z kompulsji, a co do tego że post Cię przerasta, to jest kolejne przekonanie, a nie żadna prawda, to znowu ego, znowu piętrzenie trudności/potencjałów. Daj sobie miesiąc, zobacz jak to jest, ustal okno i w tym oknie jedz dużo.

            1. Marta 17 września 2018 o 22:36

              Dzięki, Peps.

              Potrzebuję wsparcia, choć niby powinnam wiedzieć, że wcale nie. Że sama mam w sobie wszystko, co potrzebne itd.

              Kolejne przekonanie? A brak czasu na zjedzenie tego wszystkiego w pracy (godziny postu)?
              Zapytałabym jeszcze o wypchany brzuch, o głód i brak siły, ale mogę się domyślać, że miesiąc doświadczania odpowie mi na wszystko 😉

              Tylko oby starczyło mi na to chęci… Wiem, że ten sceptycyzm brzmi nieznośnie, ale powtarzam: za dużo już było tych obietnic danych sobie, że w niewielu sprawach potrafię wytrwać.

            2. Pepsi Eliot 18 września 2018 o 06:28

              im bardziej o tym gadasz, a mniej robisz, tym bardziej podwyższasz entropię nas wszystkim, po prostu to już nie jest kwestia Twoja, tylko źle wpływasz na wszystkie awatary, tak to działa. Albo zacznij działać, albo zejdź z tematu i zajmij się czymś innym.

            3. Dudek 18 września 2018 o 18:35

              Dzięki Śliczna za te słowa. Wróble ćwierkają, że Dudek to cham, wulgarny dupek, a ja już kurwa mam dość przejmowania się cudzymi problemami. Co to Ja, Chrystus jestem. Żeby to jeszcze były PROBLEMY ? A tu ino grupowa masturbacja. Chcą Wiedzieć ? Kurwa ! Podałem adres, nr telefonu….
              I co ? I chuj ! Lepiej się onanizować anonimowo, hi,hi…A już pytanko ; jak olać mamusię i chorą ciotunię…..No nie… Ja bym od razu wyjebał takiemu ,,czemuś” w dziub…☯️ Sorry, ciut mnie poniosło..😈

        2. Marta 17 września 2018 o 10:44

          Aha, no i prawie cała zalecana przez Ciebie suplementacja też jest w grze (jakby co). Może to trochę zmniejszy niepokoje i ułatwi posty (odżywienie), ale w głowie, w nawykach, wrażliwości tkwi najwięcej.

          1. Pepsi Eliot 17 września 2018 o 11:21

            zaopiekuj się sobą, tak do tego podejdź, jak do bardzo kochanej istoty

            1. Marta 17 września 2018 o 22:25

              Próbuję, próbuję, jak sobie przypomnę, że jestem tego warta. To pomaga, ale też często wypada z głowy.

    12. anka 17 września 2018 o 09:27

      Ja poradziłabym autorowi komcia / ta kna początek/ ćwiczenia oddechowe, wgm nie doskonale rozpraszają potencjały, zwłaszcza te niepotrzebne, nie sądzisz Peps?

    13. Gabi Orchita 17 września 2018 o 09:42

      Pomyśleć jako bardzo od małego jesteśmy programowani na poczucie winy, głównie przez Kościół (wiszące zwłoki za moje grzechy, hello jestem dzieckiem) i rodzinę. Pamiętam scenę z dzieciństwa gdzie byłam w zabawkowym (max 7 lat) z matką i chciałam zabawkę i ona powiedziała, że albo kupi mi ją i nie będziemy mieli co jest przez wiele dni albo kupi mi tańszą i nikt nie będzie głodny. Poczułam się tak okropnie winna, że odechciało mi się zabawek. Ale na stole w domu gościła flaszka przez tydzień, całkiem uzasadniona więc nie było nadmiernego potencjału w tej kwestii, haha.

    14. Izabe 17 września 2018 o 12:43

      Pepsi przepraszam za offtop, ale nie wiem gdzie się Ciebie o to zapytać. Chodzi mi o Shape Shake i takie pytanie jeśli wypiję go rano na czczo i nie będę jadła przez 3 godziny to będę na minusie 500 ileś tam kalorii Ale co jak zjem go jako ostatni posiłek nie mogę tego skumać dziękuję i pozdrawiam

      1. Pepsi Eliot 17 września 2018 o 12:53

        tak samo, tyle, że przerwie post, no i wieczorem jest inny metabolizm, ciało spowalnia , przestawia się na noc

    15. Izabe 17 września 2018 o 14:20

      Okno żywieniowe mam 13- 17. Czyli jak wypije shake o 17 jako ostatni posiłek to zmieszczę się w oknie?

    16. KasiaM 17 września 2018 o 15:43

      Jak ja myślę: To najlepszy artykuł i najbardziej dla mnie. Dlaczego znowu WŁAŚNIE DLA MNIE?
      …. To wtedy Pepsi pisze jeszcze lepszy art.
      Jak to możliwe?? Widać wszystko jest możliwe.
      Dziękuję! <3
      Resztę Ekipy pozdrawiam, wszyscy jesteście Super.

      1. Pepsi Eliot 17 września 2018 o 16:55

        z miłością

    17. Mirianka 18 września 2018 o 09:09

      Kochana Pepsi! Stoję na skrzyżowaniu jak ta kobyla i nie wiem jak ruszyć 🙁 dreptam w miejscu i dreptam, obchodzę problem na około i wącham z każdej strony ale nic nowego tu już ja (i ego) nie wymyślę 🙁 Rzecz w tym że mój mąż bardzo chce mieć dziecko ale ja niekoniecznie… Generalnie nigdy nie chciałam mieć dzieci i mąż o tym wiedział, miał to samo zdanie… Do czasu 😉 Spędziliśmy już dużo czasu na rozmowach o tym i czujemy, że czas by isc dalej. Tylko nie wiem w którą stronę 🙁 Bardzo go kocham i chce by był szczęśliwy, starałam się zapewnić mu to od początku zwiazku. On uważa że będę wspaniała matka i że „na koniec dnia” nie będę tego zalowac a ja staram się przekazać mój punkt widzenia: że domyślam się czym jest macierynstwo, że to wielka odpowiedzialność i niewyobrażalna miłość. Po prostu czuje że to nie moja bajka 🙁 że nie chce dawać „siebie” dwóm osobom tylko tej jedynej, najważniejszej dla mnie (mąż) i nie chce żyć po prostu w trójkę czy czwórkę… Kocham swoją potrzebę wolności i przyrody a dziecko potrzebuje mieć rodzica na 100%. Trafnie niedawno napisalas ze wg ciebie dzieci powinni miec ci, co NAPRAWDE o nich marzą i się z tym absolutnie zgadzam. Wiem, że to wszystko jest egotyczne (wydaje mi się że Ci chcacy tak samo czasem się zachowują) i że jestem zaplątana jak orzech w chustkę ego 🙁 trochę kumam, ale ten post jest dowodem że nie kumam 😉 Nie chce żyć bez męża, ale pewnie powinnam mu pozwolić się rozwijać nawet z kimś innym… ale egotyczny post :/ I niestety, ale mam poczucie winy z tym związane i staram się je akceptować a te całe rodziny rozpraszać działaniem. Będę wdzięczna za każdą sugestie czy wodospad zimnej wody na moją głowę 🙂

      1. Pepsi Eliot 18 września 2018 o 11:17

        nie da się jeść ciastka i mieć ciastka, ale zmuszać się do tak poważnej i odpowiedzialnej przez całe życie sprawy, żeby zatrzymać przy sobie człowieka jest przemocą wyrządzoną na sobie
        https://www.pepsieliot.com/nie-chce-miec-dzieci-ale-nie-osmielilam-sie-jeszcze-powiedziec-o-tym-mezowi/

        1. Dudek 18 września 2018 o 19:24

          Każde ,,staranie się „, ,,praca nad sobą”, a już ,,zmuszanie siebie”, jest gwałtem na świadomości.
          Bo cóż z tego, że ,,ja” wyciszy się na moment, wkurwiona, zdradzona świadomość i tak zapuka którejś nocy. A wtedy, dopiero zaczyna być przejebane. Na dobranoc polecam ,, Pingwiny z Madagaskaru ” , …..
          ,,,…pora na dobranoc, bo już Księżyc świeci…
          dzieci lubią Misie….Misie, lubią dzieci…” ☯️☮️🌿

        2. Mirianka 21 września 2018 o 16:14

          Pepsi dziekuje 🙂 Czytałam ten wpis już kilkakrotnie się wiem, że nie raz porzusaalas te kwestię…
          A czy w ogóle jest coś takiego jak „słuszne poczucie winy”? Powoli ogarniam się i szykuje wewnętrznie na następny krok, ale jak pomyślę, że mam odejść osoby, która mnie kocha to jest ciężko :(ulicy mi się już, co jest egoistyczne a co nie… A raczej mojemu ego 😉

          1. Mirianka 21 września 2018 o 16:15

            Jejku, przepraszam za błędy telefoniczne 😉 miało być „poruszałaś” i „myli” 😀

          2. Pepsi Eliot 21 września 2018 o 17:39

            Jeśli komuś zrobiłaś coś złego, przyznaj się, przeproś, ale tylko raz i zapomnij. Jeśli dana osoba zamierza w Tobie wciąż wzniecać poczucie winy, nie wchodź w to. Zaakceptuj, że wyrządziłaś krzywdę,w razie możliwości napraw ją, jak nie masz takich możliwości, mówi się trudno, ale już o tym nie myśl.

    18. aisak 18 września 2018 o 17:01

      Serdeczne cześć Pepsi, pewnie jako przerzucająca się z boku na bok piszę to pytanie, bo sama znaleźć odpowiedzi nie umiem. Nigdy nie wygrałam w żadnym konkursie. I nie mowię tu o samochodzie czy innych miliardacha w loteriach. Mówię o małych konkursikach, do wygrania skarpetki albo suple jakiejś tam firmy TIB, nie innej 😉 co mam do przepracowania: pogodzenie sie z jakimś brakiem zauważenia czy inne zakątki mojego ego? Nie rwe włosów z głowy przez to, nie, po prostu mnie to intryguje. Kolorowej jesieni :*

      1. Pepsi Eliot 18 września 2018 o 17:04

        nie graj, działaj <3

    19. Monika GW 21 września 2018 o 18:14

      Pepsi a jak zacząć w działaniu aby mieć zwiazek, co zacząć robić bo o ile coś namacalnego jak schudnięcie – osiagnać można dietą ćwiczeniami , to jak zacząć działanie w niematerialnym zamiarze mieć zawiązek aby nie zostało to tylko marzeniami i pragnieniami …. Działanie w tym drugim jest osiągalne i mi idzie ale do działania w zamiarze związku nie umiem podejść nie wiem jak zacząć aby to zaistniało ??? Jakaś pomoc albo wskazówka

    Dodaj komentarz